Przygody i wędrówki Misia Uszatka - opowiadanie 21: - "Echo".

"Przygody i wędrówki Misia Uszatka" - tom 1

opowiadanie dwudzieste pierwsze

"Echo."  

Na dobranoc - dobry wieczór

Miś pluszowy śpiewa Wam.

Mówią o mnie Miś Uszatek,

Bo klapnięte uszko mam.

Jestem sobie mały miś, gruby miś,

Znam się z dziećmi nie od dziś

Jestem sobie mały miś, śmieszny miś,

Znam się z dziećmi nie od dziś!

Przed wieczorem przybiegł do Uszatka zdyszany Kogucik.
– Zginął Zajączek! Nie widziałem go od rana! – powiedział.

Zmartwił się Miś.
Wyszedł na drogę i zawołał:
– Zajączku! Zajączku!
Z lasu odpowiedział mu jakiś głos:
– ...ączku... ączku...
Zdziwił się Miś bardzo i jeszcze raz zawołał:
– Czy jesteś w lesie?
– ...esie! – odpowiedział ten sam głos
Pobiegł Miś co tchu w stronę tego głosu. Na skraju lasu, przy brzozowym pniu, siedział dziwny chłopczyk. Miał zieloną czapeczkę i zielone obcisłe ubranko.
– Kto ty jesteś? – spytał Uszatek.
– Echo – odpowiedział chłopczyk
– To ty mi odpowiadałeś „ączku” i „esie”
- Tak.
Podrapał się Miś w opuszczone uszko: "To jakieś dziwne sprawy" - pomyślał.
A głośno powiedział:
- A może wiesz, gdzie jest Zajączek?
- Tak. Śpi pod krzakiem jałowca.

Zajrzał Miś pod krzak jałowca. Obudził śpiącego tam Zajączka. Potem pobiegli obaj szybko pod brzozę. Ale echa tam już nie było.
Na próżno wołali: nikt nie odpowiadał.
- Pewnie ci się to przyśniło, Uszatku! - śmiał się Zajączek.
- Ale skądże! - zaperzył się Miś. - To przecież ty spałeś, a nie ja!

Autor: Czesław Janczarski 

Ilustracje: Zbigniew Rychlicki 

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 1960 rok 

Opowiadanie pochodzi z pierwszego tomu serii o Misiu Uszatku. 

Przygody i wędrówki Misia Uszatka - opowiadanie 22: - "Na księżycu".

"Przygody i wędrówki Misia Uszatka" - tom 1

opowiadanie dwudzieste drugie

"Na księżycu".

Na dobranoc - dobry wieczór

Miś pluszowy śpiewa Wam.

Mówią o mnie Miś Uszatek,

Bo klapnięte uszko mam.

Jestem sobie mały miś, gruby miś,

Znam się z dziećmi nie od dziś

Jestem sobie mały miś, śmieszny miś,

Znam się z dziećmi nie od dziś!

– Jaka pyszna zabawa! – wołał Uszatek, ciągnąc latawiec na sznurku.
Wiatr trzepotał latawcem.
– Trzymaj mocno – doradzał Zajączek. – Zaraz wiatr ci wyrwie sznurek z łapki!
– A może latawiec pociągnie ciebie do góry? – niepokoił się Kruczek.
– Niech pociągnie! – wołał zuchowato niedźwiadek. – Polecę jak rakieta na księżyc. Potem opowiem wam o swojej podróży. Jeszcze żaden miś nie był na księżycu. Ja będę pierwszy!

Bawił się Miś bardzo długo. Zmęczył się i usnął na trawie. Przez sen poruszał jeszcze łapką, jakby pociągał za sznurek latawca.
I przyśniło się Misiowi, że latawiec naprawdę porwał go do góry. Wzbił się niedźwiadek wysoko, ponad chmury, i wylądował na księżycu. Usiadł okrakiem na księżycowym rogalu.
A stamtąd ziemia jest taka malutka! Kruczek, Zajączek i Kogucik wyglądali jak mróweczki… „Ach, jak ja do nich wrócę? – pomyślał Miś i otarł łapką łzy. – Chyba skoczę…”
Zamknął więc oczy, skoczył i… obudził się.
– Gdzie ja jestem? Gdzie ja jestem?! – zawołał, bo zdawało mu się, że jeszcze śni.
Nad Misiem stała trójka przyjaciół.

Zajączek powiedział:
– Jesteś z nami na łące. Spałeś i płakałeś przez sen!
– To ja nie spadłem z księżyca? – powiedział zawstydzony niedźwiadek. – A szkoda…

Autor: Czesław Janczarski

Ilustracje: Zbigniew Rychlicki

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 1960 rok

Opowiadanie pochodzi z pierwszego tomu serii o Misiu Uszatku. 

Przygody i wędrówki Misia Uszatka - opowiadanie 23: - "List do dzieci"

"Przygody i wędrówki Misia Uszatka" - tom 1

opowiadanie dwudzieste trzecie

"List do Dzieci"

Na dobranoc - dobry wieczór 

Miś pluszowy śpiewa Wam. 

Mówią o mnie Miś Uszatek, 

Bo klapnięte uszko mam. 

Jestem sobie mały miś, gruby miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś 

Jestem sobie mały miś, śmieszny miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś!

Jacek i Zosia pojechali nad morze. Bawią się tam w piasku. Opalają się na słońcu. Miś został w domu. Tęskini za dziećmi. Postanowił więc napisać do dzieci list. A kiedy już list był gotowy, pobiegł z nim Miś do skrzynki pocztowej. A tu dopiero kłopot: skrzynka wisi wysoko. Miś nie może do niej dosięgnąć. biegł po drodze Zajączek.
- Pomóż, żajączku - poprosił Miś.

Zajączek skoczył na ramiona Misia. Wyciągnął łapkę z listem.
- Nie dosięgnę! - zawołał.
Wtedy przybiegł Kogucik. Machnął skrzydłami. Siadł na plecach Zajączka. Trzymał w dziobie list do dzieci. Dziobem dosięgnął do skrzynki. A teraz list powędruje nad morze. 

Autor: Czesław Janczarski 

Ilustracje: Zbigniew Rychlicki 

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 1960 rok 

Opowiadanie pochodzi z pierwszego tomu serii o Misiu Uszatku. 

Przygody i wędrówki Misia Uszatka - opowiadanie 33: - "Choinka od Dużego Niedźwiedzia".

"Przygody i wędrówki Misia Uszatka"- tom1

opowiadanie trzydzieste trzecie

"Choinka od Dużego Niedźwiedzia."

Na dobranoc - dobry wieczór 

Miś pluszowy śpiewa Wam. 

Mówią o mnie Miś Uszatek, 

Bo klapnięte uszko mam. 

Jestem sobie mały miś, gruby miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś 

Jestem sobie mały miś, śmieszny miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś!

- Dużo mamy zabawek na choinkę - cieszył się Jacek.
- Ale drzewko nasze jest małe - powiedziała Zosia - Przydałoby się większe drzewko.
Usłyszał tę rozmowę Miś. 

Pomyślał: "Pobiegnę do lasu po większe drzewko, znam przecież drogę. A tam widziałem latem dużo zielonych drzewek."
Idzie Miś i ciągnie pod górę saneczki. Rozgląda się dookoła: "Gdzie są te piękne drzewka? Czemu teraz takie brzydkie i suche?".
Naraz usłyszał Miś gruby głos tuż za sobą:
- Czego tu szukasz, mój mały?
Podniósł Miś głowę i zobaczył Dużego Niedźwiedzia. Już, już miał ochotę uciekać nasz mały niedźwiadek. Spostrzegł jednak, że Duży Niedźwiedź uśmiecha się przyjaźnie i, że wcale nie jest groźny. Więc Miś opowiedział Dużemu Niedźwiedziowi o tym, po co przyszedł do lasu. I o swoim zmartwieniu, że drzewka teraz nie są zielone.

- Oj, Misiu! Misiu! - roześmiał się uży Niedźwiedź, aż w lesie zadudniło. - Przecież widziałeś, jak  jesienią opadały liście z drzew. Drzewka teraz śpia. Chodź ze mną, dam ci drzewko, które ma zamiast liści igiełki. Dam ci choinkę.
I dał Duży Niedźwiedź Misiowi piękną choinkę. 

Siadł Miś na saneczki. Pchnął go lekko Duży Niedźwiedź i Miś zjechał z górki wprost przed dom Jacka i Zosi.

Autor: Czesław Janczarski 

Ilustracje: Zbigniew Rychlicki 

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 1960 rok 

Opowiadanie pochodzi z pierwszego tomu serii o Misiu Uszatku. 

Obejrzyj bajkę:

https://www.cda.pl/video/9381099f

Przygody i wędrówki Misia Uszatka - opowiadanie 14: - "Gość".

"Przygody i wędrówki Misia Uszatka"- tom 1

opowiadanie czternaste

"Gość."

Na dobranoc - dobry wieczór 

Miś pluszowy śpiewa Wam. 

Mówią o mnie Miś Uszatek, 

Bo klapnięte uszko mam. 

Jestem sobie mały miś, gruby miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś 

Jestem sobie mały miś, śmieszny miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś! 

Miś Uszatek przykrył stół w altance białym obrusem. Zajączek postawił bukiet kwiatów na środku stołu. Kogucik i Kruczek ułożyli nakrycia. Wtedy właśnie skrzypnęły wrota. Na podwórko wszedł Różowy Ryjek.
- Witamy miłego gościa! Prosimy do stołu! - zawołali przyjaciele.
Prosiaczek rozsiadł się wygodnie na krześle. Zajączek wniósł półmisek sałaty. Kruczek miskę dymiącej kaszy ze skwarkami. Kogucik przyniósł w dziobie rzodkiewki, czerwone jak różyczki.
Miś powiedział:
- A oto piernik i budyń czekoladowy. Możemy teraz rozpocząć śniadanie.

Różowy Ryjek chrząknął:
- Chrum chrum... Wszystko wygląda wspaniale! - i natychmiast zabrał się do jedzenia.
Zaczął cmokać, mlaskać i oblizywać się szeroko. Nie nakładał potraw na talerzyk. Jadł wprost z półmiska. Nie widelcem - ale ryjkiem i łapkami. Sałatę przegryzł piernikiem, a budyń jadł razem z rzodkiewką.
- Chrum, chrum, chrum... - chrząkał przez cały czas z wielkim zadowoleniem.
Przyjaciele oniemieli z przerażenia. Różowy Ryjek poplamił obrus i przewrócił kwiaty! A kiedy zjadł już wszystko i zobaczył, że stół jest pusty - usnął. Nawet nie otarł ryjka.
Przyjaciele patrzyli, milcząc, na zrujnowany stół i na śpiącego obżartucha.

Miś zapytał szeptem: 

- Czy zaprosimy jeszcze kiedyś Różowego Ryjka? 

Autor: Czesław Janczarski 

Ilustracje: Zbigniew Rychlicki 

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 1960 rok 

Opowiadanie pochodzi z pierwszego tomu serii o Misiu Uszatku. 

Przygody i wędrówki Misia Uszatka - opowiadanie 13: - "Każdy je, co lubi".

"Przygody i wędrówki Misia Uszatka"- tom 1

opowiadanie trzynaste

"Każdy je, to co lubi".

Na dobranoc - dobry wieczór

Miś pluszowy śpiewa Wam.

Mówią o mnie Miś Uszatek,

Bo klapnięte uszko mam.

Jestem sobie mały miś, gruby miś,

Znam się z dziećmi nie od dziś

Jestem sobie mały miś, śmieszny miś,

Znam się z dziećmi nie od dziś!

Miś stał na progu domu. W łapkach trzymał kromkę chleba grubo posmarowaną miodem. Otoczyli go przyjaciele.
- Każdy je to, co lubi - powiedział do Misia Kogucik. - ja lubię ziarenka.

- A ja trawki i zioła - dorzucił Zajączek.

- Nie ma nic lepszego niż kasza! - oblizał się Kruczek.

I każdy zaczął jeść to, co lubi. Miś zajadał chlebek z miodem. Kogucik dziobał ziarenka. Zajączek skubał listki ziół. A Kruczek wylizywał miskę po kaszy.
- Chrum, chrum... - rozległ się naraz głos. 

Na podwórko wybiegło czworonożne, różowe stworzenie.
- Jestem prosiaczek Różowy Ryjek - powiedziało, patrząc na przyjaciół.
- Bardzo nam przyjemnie - powitali przyjaciele przybysza.
- Widzę - kwiknął prosiaczek - że każdy z was je to, co lubi.
- A ty, co lubisz? - zapytał Uszatek.
- Wszystko. I chlebek, i kaszkę, i listek, i ziarenko, i wiele innych rzeczy. A mam przy tym zawsze wielki apetyt.
Przyjaciele z podziwem patrzyli na Różowego Ryjka. A Uszatek pobiegł do domu. Za chwile wrócił, niosąc w łapce kartkę z takim napisem: 

Zaproszenie. 

Prosimy prosiaczka Różowego Ryjka, żeby przyszedł do nas jutro na śniadanie. 

Miś Uszatek i Przyjaciele. 

Autor: Czesław Janczarski 

Ilustracje: Zbigniew Rychlicki 

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 1960 rok 

Opowiadanie pochodzi z pierwszego tomu serii o Misiu Uszatku. 

Przygody i wędrówki Misia Uszatka - opowiadanie 12: - "Znajdki - zguby".

"Przygody i wędrówki Misia Uszatka"- tom 1

opowiadanie dwunaste 

"Znajdki - zguby."

Na dobranoc - dobry wieczór 

Miś pluszowy śpiewa Wam. 

Mówią o mnie Miś Uszatek, 

Bo klapnięte uszko mam.

Jestem sobie mały miś, gruby miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś 

Jestem sobie mały miś, śmieszny miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś!

Dzieci już śpią w łóżeczkach. Nie śpi tylko Miś Uszatek. „Zaraz usnę – myśli – ale najpierw zjem orzeszek”.  Naraz orzeszek wypadł z łapki Misia. Potoczył się pod szafę. Uszatek kucnął na podłodze. Chce wydobyć łapką orzech. Nie może go dosięgnąć. 

Położył się więc i zawołał:

 – Wyłaź, orzechu, spod szafy!

 – Nie wyjdę – pisnął orzech – bo mi tu dobrze i wesoło. 

– Oho… – zdziwił się Uszatek. – A dlaczego pod szafą jest wesoło? 

– Bo jest tu stary ołówek Jacka, guzik od fartuszka Zosi i czerwony koralik. Opowiadamy sobie różne historie i śmiejemy się. 

Miś Uszatek najchętniej wlazłby również pod szafę, ale jest za gruby. 

– Orzeszku – prosi – będziemy razem śmiać się i opowiadać różne historie. Wyjdźcie wszyscy spod szafy. 

Orzeszek naradzał się szeptem z guzikiem, ołówkiem i koralikiem. 

A potem cała czwórka wyszła z ukrycia, śpiewając piosenkę:

My jesteśmy znajdki-zguby, 

znalazł nas Uszatek gruby.

 Raz, dwa, trzy… 

Aż do późnej nocy rozmawiały znajdki spod szafy z Misiem Uszatkiem. 

A kiedy rano zbudziły się dzieci, bardzo się zdziwiły:

– Skąd się tu wziął dawno zgubiony ołówek, dawno zgubiony guziczek i zapomniany już koraliczek?

Autor: Czesław Janczarski 

Ilustracje: Zbigniew Rychlicki 

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 1960 rok 

Opowiadanie pochodzi z pierwszego tomu serii o Misiu Uszatku. 

Przygody i wędrówki Misia Uszatka - opowiadanie 10: - "Haftowane wisienki".

"Przygody i wędrówki Misia Uszatka"- tom 1

opowiadanie dziesiąte 

"Haftowane wisienki".

Na dobranoc - dobry wieczór 

Miś pluszowy śpiewa Wam. 

Mówią o mnie Miś Uszatek, 

Bo klapnięte uszko mam. 

Jestem sobie mały miś, gruby miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś 

Jestem sobie mały miś, śmieszny miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś!

- Jesteś przemoczony do nitki, mój biedny Misiuniu. - powiedziała Zosia - I po co było tak stać na deszczu?

Wytarła ręcznikiem niedźwiadka i nałożyła mu czystą, białą koszulkę. Były na niej wyhaftowane wisienki. Miś przejrzał się w lustrze. 

- "Jak ja ładnie wyglądam." - pomyślał - "Muszę pokazać się w tym stroju Zajączkowi."

A Zajączek szedł właśnie po sałatę. Spotkał go Miś na ścieżce za ogrodem. Spojrzał Zajączek na Misia i z uznaniem pokręcił głową. 

- Ładna koszulka - powiedział - A wisienki są jak prawdziwe. 

Kroczy Miś dumnie obok Zajączka i myśli: "Wszyscy się będą za mną oglądać." Naraz zobaczyli obaj na ścieżce kałużę. Hyc! Przeskoczył przez nią Zajączek jednym susem. 

- Ja jeszcze lepiej przeskoczę! - zawołał Uszatek.

Rospędził się i... chlups! skoczył w sam środek kałuży. Opryskał się, biedak, od stóp do głowy!

Poczłapał potem do domu. Zobaczyła go Zosia. Ale nie mogła gniewać się na niedźwiadka - taki był biedny. Na białej koszulce zamiast wisienek były placki z błota. A w oczach, zamiasta radości i dumy, Uszatek miał dwie okrągłe łezki.

- Oj, Misiuniu, Misiuniu... - westchnęła dziewczynka. 

Autor: Czesław Janczarski 

Ilustracje: Zbigniew Rychlicki 

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 1960 rok 

Opowiadanie pochodzi z pierwszego tomu serii o Misiu Uszatku. 

Przygody i wędrówki Misia Uszatka - opowiadanie 9: - " I ja też urosnę!".

"Przygody i wędrówki Misia Uszatka"- tom 1

opowiadanie dziewiąte 

"I ja też urosnę!" 

Na dobranoc - dobry wieczór 

Miś pluszowy śpiewa Wam. 

Mówią o mnie Miś Uszatek, 

Bo klapnięte uszko mam. 

Jestem sobie mały miś, gruby miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś 

Jestem sobie mały miś, śmieszny miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś!

W nocy padał deszcz.
- Spójrz, Uszatku - powiedziała Zosia - jak wszystko wyrosło po deszczu. Rzodkiewka na grządce, trawy i chwasty...
Uszatek przyglądał się trawką, dziwił się i kręcił głową. A potem fikał na trawie koziołki. Nie zauważył, jak nadpłynęła chmura i zakryła słońce. Dopiero jak lunął rzęsisty deszcz, Uszatek zerwał się na równe nogi i chciał biec do domu.
Ale pomyślał: "Pada deszcz, znowu wszystko będzie rosnąć. To i ja urosnę po deszczu! Postoję na dworze. Chciałbym być taki jak Duży Niedźwiedź z lasu"...
Stanął niedźwiadek na środku trawnika.
- Rech, rech, rech - usłyszał koło siebie.
"To zielona żabka- pomyślał - Ona też chce urosnąć'...
Majowy deszcz trwa krótko. Błysnęło słońce, zaświergotały ptaki, zalśniły na liściach srebrne kropelki.

Miś stanął na czubkach łapek i zawołał:
- Zosiu, Zosiu, ja urosłem!
- Rech, rech, rech zaśmiała się żabka - Jaki ty jesteś śmieszny, Misiu! Wcale nie urosłeś, za to strasznie zmokłeś...

Autor: Czesław Janczarski

Ilustracje: Zbigniew Rychlicki

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 1960 rok

Opowiadanie pochodzi z pierwszego tomu serii o Misiu Uszatku.

Przygody i wędrówki Misia Uszatka - opowiadanie 3: - "Mróz".

"Przygody i wędrówki Misia Uszatka"- tom 1

opowiadanie trzecie

"Mróz".

Na dobranoc - dobry wieczór 

Miś pluszowy śpiewa Wam. 

Mówią o mnie Miś Uszatek, 

Bo klapnięte uszko mam. 

Jestem sobie mały miś, gruby miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś 

Jestem sobie mały miś, śmieszny miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś!

- Spójrz, Misiu - powiedziała z rana Zosia - jakie śliczne kwiaty namalował mróz na szybie.
- Śliczne, śliczne... - zachwyca się Uszatek.
"Teraz pójdę - myśli - zobaczę jak wyglada ten Mróz, który tak ładnie umie malować".

Okręcił Miś szyję szalikiem i wybiegł na dwór. Ale pod oknem nie było nikogo.
"Już na pewno Mróz poszedł" - pomyślał Miś, oglądając ślady butów na śniegu. Wtem nadbiegł Kogucik.
- Byłem na drodze! - zawołał - taki tam mróz, że aż zatyka w dziobku!
Uszatek bez słowa wybiegł przez wrota na drogę. Rozgląda się na wszystkie strony. Patrzy na ślady. A jest ich dużo na drodze.
"Gdzie poszedł Mróz?' - myśli.
Na drodze spotkał Uszatek Kruczka.
- Wracam właśnie z pola - zawołał piesek - Mróz tam szczypie w nos i w uszy!
Pobiegł Uszatek na pole. Spotkał w polu Zajączka.
- Nie widziałeś tu Mroza? - spytał Uszatek.
- Mróz jest wszędzie - odpowiedział zdziwiony Zajączek. Na łące pokrył strumień lodem.
Popędził teraz Miś co tchu na łąkę. Zobaczył lód na strumyku. Zobaczył też ślady dużych butów. Ślady szły od rzeki do lasu.

"I tu już nie ma Mroza - pokiwał Miś głową. Pewnie skończył dziś robotę i poszedł do lasu, żeby odpocząć"...

Autor: Czesław Janczarski

Ilustracje: Zbigniew Rychlicki

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 1960 rok

Opowiadanie pochodzi z pierwszego tomu serii o Misiu Uszatku. 

Przygody i wędrówki Misia Uszatka - opowiadenie 8: - "Śmigus - dyngus".

"Przygody i wędrówki Misia Uszatka"- tom 1

opowiadanie ósme

"Śmigus - dyngus".

Na dobranoc - dobry wieczór 

Miś pluszowy śpiewa Wam. 

Mówią o mnie Miś Uszatek, 

Bo klapnięte uszko mam. 

Jestem sobie mały miś, gruby miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś 

Jestem sobie mały miś, śmieszny miś, 

Znam się z dziećmi nie od dziś!

- Dziś jest śmigus - dyngus - przypomniał sobie Miś.
Zobaczył Kruczka śpiącego przed budą: - "Trzeba go oblać wodą" - pomyślał. 

Pobiegł Miś do Jacka i Zosi. Stuk - puk do drzwi. 

- Jacku! Zosiu! Dajcie mi wiaderko! Zrobimy Kruczkowi śmigus - dyngus!
Przyniósł Jacek zielone wiaderko i wszyscy pobiegli do studni na podwórku.  Pryska chłodna, srebrzysta woda.

ilustracja książkowa

pocztówka bajkowa autorstwa Z. Rychlickiego

A teraz -do Kruczka! Dzieci biegną przodem, a za nimi Miś z wiaderkiem. Już są wszyscy przy budce Kruczka.

Chlust! Co się stało? W wiaderku nie ma wody? Wsadził Miś nos do wiaderka. A tam w środku błyska dziurka - jak gwiazdka na ciemnym niebie. Kruczek nawet się nie obudził. Upiekł mu się śmigus- dyngus!

Autor: Czesław Janczarski

Ilustracje: Zbigniew Rychlicki

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 1960 rok

Opowiadanie pochodzi z pierwszego tomu serii o Misiu Uszatku. 

Przygody i wędrówki Misia Uszatka - opowiadanie 7: - "Banany".

"Przygody i wędrówki Misia Uszatka"- tom 1

opowiadanie siódme 

"Banany"

Na dobranoc - dobry wieczór

Miś pluszowy śpiewa Wam.

Mówią o mnie Miś Uszatek,

Bo klapnięte uszko mam.

Jestem sobie mały miś, gruby miś,

Znam się z dziećmi nie od dziś

Jestem sobie mały miś, śmieszny miś,

Znam się z dziećmi nie od dziś!

Miś Uszatek wyszedł z rana na przechadzkę.
Podbiegł do Misia Kruczek:
- Spójrz - powiedział - tam coś leci! Czy widzisz?
Miś spojrzał we wskazanym kierunku.
- Tak, widzę... To chyba samoloty. Jest ich bardzo dużo.
- Raz, dwa, trzy, cztery, pięć - liczy Kruczek.

- O, jeden oderwał się od innych i leci wprost nan nas! Jest coraz bliżej!
- Może się zepsuł i spada? - przestraszył się Uszatek.
Za chwilę zatrzepotały nad ścieżką wielkie skrzydła. Uszatek i Kruczek zamarli z przerażenia.
- To Długonogii! - zawołali z ulgą, gdy Bocian wylądował na ścieżce. Długonogi zdjął ciężki plecak i serdecznie przywitał się z Misiem i Kruczkiem.

- Oto upominek - powiedział, wręczając im po kilka bananów.
Po chwili zapytał:
- A może wiesz, Uszatku, jak się czują żabki? Czy zdrowe?
Ale Misia już nie było. Biegł z bananami w kierunku domu.
- Uszatku, straszny z ciebie łakomczuch, zapomniałeś nawet podziękować! - zawołał za nim Długonogi.

Autor: Czesław Janczarski 

Ilustracje: Zbigniew Rychlicki 

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 1960 rok 

Opowiadanie pochodzi z pierwszego tomu serii o Misiu Uszatku.